forex trading logo
FacebookTwitterGoogle BookmarksRSS Feed

Zabytkowe autobusy


Nasz ubezpieczyciel


Główna Główna Wiadomości San H100A #8082
San H100A #8082 Drukuj

Podstawowe informacje

San H-100 to według wielu najładniejszy seryjnie produkowany polski autobus. W przeciwieństwie do "ogórka" jego wygląd jest lekki i bardziej wysmakowany, ma też więcej różnego rodzaju ciekawych detali. Sany H-100 stanowiły znaczący postęp w jakości i wytrzymałości produktów z sanockiej fabryki, szczególnie w porównaniu do ich lichych poprzedników - serii H01/25/27. Seria H-100 pojawiła się jednak trochę późno i produkowana była tylko przez 8 lat. W 1973 roku sany H-100 zostały zastąpione przez autosany H-9, które na następne kilka dekad stały się  podstawą taborową wielu krajowych przedsiębiorstw komunikacji dalekobieżnej i miejskiej.

Prezentowany pojazd to San H-100A, czyli wersja międzymiastowa. Pojazdy takie jak ten były częstym widokiem na lokalnych liniach PKS-u w latach 60. i 70. Większość z nich po kilku latach służby zezłomowano, przekwalifikowano na altanki, lub pozbawiano silników (identycznych jak w ciężarówkach Star). Nasz pojazd miał sporo szczęścia - służył w Wojsku Polskim, gdzie zachował się w dobrej kompletacji zewnętrznej i niezłym stanie technicznym. Obecnie jest jednym z kilku zachowanych pojazdów tego typu w Polsce i budzi wśród oglądających wiele zainteresowania i pozytywnych emocji.

ThumbnailThumbnailThumbnail

Dane techniczne

Producent: Sanocka Fabryka Autobusów

Model: H-100A.1

Rok produkcji: 1972

Silnik: FSC „Star” S474

Pojemność silnika: 4680 cm³

Moc silnika: 105 KM

Miejsca siedzące: 33+1

Miejsc ogółem: 41

Długość [mm]: 8700 mm

Szerokość [mm]: 2500 mm

Wysokość [mm]: 3050 mm

Konstrukcja →

Konstrukcja

Producent pojazdu - Sanocka Fabryka Autobusów w Sanoku (obecna nazwa: Autosan S.A.) - od lat powojennych zajmuje się produkcją autobusów oraz nadwozi specjalizowanych. Przełomowym momentem dla fabryki było uruchomienie produkcji autobusu SAN H-01 w 1958 roku. Był to w zasadzie pierwszy w całości polski autobus zaprojektowany w oparciu o rodzimą myśl techniczną i wdrożony do masowej produkcji. Charakteryzował się nadzwyczaj na owe czasy nowatorską samonośną konstrukcją nadwozia. Niestety bardzo niska trwałość pojazdu sprawiała, że szybko wprowadzono kolejne zmodyfikowane wersje pojazdu: w 1962 - SAN H-25 oraz w 1964 roku SAN H-27. Ponieważ w dalszym ciągu autobusy nie osiągnęły zadawalającego poziomu trwałości eksploatacyjnej, podjęto decyzję o zaniechaniu produkcji pojazdów z nadwoziem samonośnym.  Istniejącą konstrukcję nadwozia po wprowadzeniu niewielkich zmian umieszczono na podwoziu ramowym pochodzącym z rodziny Stara 25. W ten sposób w 1966 roku powstał nowy autobus SAN H-100.

Bardzo charakterystyczną cechą pojazdu było wykończenie wnętrza autobusu według projektu profesorów z warszawskiej ASP. Śmiało można je nazwać szczytowym osiągnięciem polskiego wzornictwa przemysłowego w okresie PRL. Zastosowano specjalne odcienie koloru niebieskiego do tapicerki i szeregu detali, takich jak deska rozdzielcza czy szkielety foteli. Jako stosunkowo niewielki pojazd znalazł on zastosowanie przede wszystkim na lokalnych liniach PKS i w przewozach socjalnych niewielkich prowincjonalnych przedsiębiorstw. W wersji miejskiej obsługiwał głównie komunikację miast powiatowych. Mimo osiągnięcia oczekiwanego poziomu trwałości i niezawodności pojazdu, już w momencie rozpoczęcia produkcji był konstrukcją przestarzałą. Dlatego bardzo szybko podjęto pracę nad stworzeniem następcy. Okazał się nim być bardzo nowoczesny Autosan H-9, który w 1973 roku zastąpił na taśmie produkcyjnej SANA H-100.

Nasz autobus został wyprodukowany w 1972 roku. Od razu został zaadaptowany na potrzeby Ludowego Wojska Polskiego jako pojazd sanitarny, którego wnętrze stanowiło mobilny gabinet dentystyczny. Zamontowano fotel dentystyczny, założono instalację elektryczną 220V, wbudowano umywalki z termami, oraz szafki. Na przeciwległych krańcach pojazdu wydzielono pomieszczenia z podwieszanymi łóżkami dla kierowcy oraz personelu medycznego. Pojazd przydzielony był do szpitala wojskowego w Poznaniu i posiadał numer rejestracyjny UCM 5666. W czasie długiej służby był sporadycznie używany na poligonach, gdzie wykonał jedynie ok. 20 000 km przebiegu, dzięki czemu zachował się w stosunkowo dobrym stanie. W 2002 roku warszawscy miłośnicy wypatrzyli go na terenie jednostki w Rembertowie. Po prawie dwuletnich staraniach, decyzją Ministra Obrony Narodowej Jerzego Szmajdzińskiego SAN został nieodpłatnie przekazany Klubowi Miłośników Komunikacji Miejskiej.

ThumbnailThumbnailThumbnail

← Podstawowe informacje

Remont →

Remont

Oficjalnie przekazanie pojazdu miało miejsce 18 września 2004 roku podczas Dni Transportu Publicznego. Niedługo po tej dacie rozpoczynamy długo oczekiwane prace remontowe, które toczyliśmy przez następne pół roku.

Ostatecznie 11 czerwca 2005 roku SAN wyruszył w swój premierowy przejazd, podczas którego przewiózł gości weselnych jednego z miłośników. Od tamtej pory autobus regularnie pojawia się na różnych imprezach związanych z komunikacją miejską i pojazdami, podczas których niezmiennie budzi zachwyt wśród gości, jako „najładniejszy ogórek”. Poza „warszawskimi klasykami”, jak dni Transportu Publicznego, Noc Muzeów i Zlot Ogórków, nasz SAN gościł także na różnych imprezach komunikacyjnych w kraju, m.in. w Szczecinie, Gdańsku, Krakowie i Poznaniu. W 2009 roku pojawił się na Zlocie Gwiaździstym z okazji 100-lecia Automobilklubu Polski, zorganizowanym na terenie lotniska na warszawskim Bemowie.

Remont w obiektywie:

ThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnail

← Konstrukcja

Galeria →

Galeria

ThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnail

← Remont

 

Nowości

Popularne

Na skróty

Nasze serwisy





.

Joomla!. XHTML and CSS.

Polityka prywatności

Ta strona wykorzystuje pliki cookie w celu zoptymalizowania jej funkcjonowania.Zobacz polityke prywatnosci.