forex trading logo
FacebookTwitterGoogle BookmarksRSS Feed

Zabytkowe autobusy


Nasz ubezpieczyciel


Główna Tabor zabytkowy Nasze autobusy
Jelcz 043 #8081 Drukuj

Podstawowe informacje

Jelcz 043, znany popularnie "ogórkiem", to legenda polskich dróg. Wynik podpisanej w Mikołajki 1958 roku umowy licencyjnej z czechosłowacką Skodą-Karosą okazał się być bardzo udanym "prezentem" dla polskiego przemysłu, komunikacji samochodowej oraz dla pasażerów. Dzięki masowym dostawom nowych "ogórków" komunikacja autobusowa w Polsce wreszcie stanęła na nogi po okresie powojennej prowizorki.

Jelcz 043, czyli model bazowy w wersji międzymiastowej, był autobusem wytrzymałym i prostym w swej konstrukcji, dzięki czemu idealnie sprawdzał się w ówczesnych realiach eksploatacyjnych. Mimo wprowadzenia na rynek następców spod licencji Berlieta, zapotrzebowanie na międzymiastowe "ogórki" wciąż istniało, przez co model ten był produkowany aż do 1986 roku - przez 27 lat!

Przedstawiany egzemplarz jest jednym z ostatnich wyprodukowanych "ogórków", w chwili pozyskania do kolekcji miał zaledwie 16 lat - dość niewiele jak na zabytek. Większość autobusów tego typu zniknęło z polskich dróg do połowy lat 90., kiedy to były jeszcze sporadycznie były eksploatowane przez biedniejszych przewoźników. Na swój renesans nie musiały długo czekać. Na początku kolejnej dekady zaczęła się trwająca nieprzerwanie do dziś "ogórkomania", pociągająca za sobą także powrót - na żółtych tablicach - innych historycznych autobusów, jak San czy Ikarus.

ThumbnailThumbnailThumbnail

Dane techniczne

Producent: Jelczańskie Zakłady Samochodowe

Model: 043

Rok produkcji: 1986

Silnik: Skoda 706

Pojemność silnika: 11,8 dm3

Moc silnika: 160 KM

Miejsca siedzące: 52

Miejsc ogółem: 52

Długość [mm]: 10810

Szerokość [mm]: 2500

Wysokość [mm]: 3180

Konstrukcja →

Konstrukcja

Prezentowany Jelcz 043 pochodzi z 1986 roku, z ostatniej wyprodukowanej serii jelczy „ogórków”. Cała jego służba związana jest dawnym województwem chełmskim –  najpierw był użytkowany przez rolniczą spółdzielnię  produkcyjną w Kasiłanie koło Chełma, później cukrownię w Krasnymstawie, a następnie prywatnego przedsiębiorcę obsługującego "turystykę przygraniczną" z krajami byłego ZSRR.  Po zakończeniu eksploatacji  „ogórkowi” przypadła rola barakowozu na posesji w Otwocku, gdzie wiosną 2002 roku przypadkowo odnalazł go Marcin Żabicki. Początkowo planowane było wykorzystanie go na części do pozostałych naszych niesprawnych ogórków, jednakże jak się później okazało, „biały pas” dostał drugie życie.

ThumbnailThumbnail

Z każdym dniem dewastacja gwałtownie posuwała się dalej. Po pierwszomajowym weekendzie zniknęła kratka chłodnicy, złodzieje złomu powybijali niemal wszystkie szyby, by wyciągnąć aluminiowe lufty, amatorzy części zamiennych rozkręcili tylne koła, wyjęli m.in. rozrusznik itp. Duże straty wyrządzono też wewnątrz, ktoś ukradł aluminiowe półki i bezceremonialnie zniszczył wszystkie uchwyty. Jeszcze 2-3 dni, a nie byłoby co zabierać. Szczęśliwie pojazd udało się na miesiąc zabezpieczyć na terenie PKS Otwock.

← Podstawowe informacje

Remonty →

Remonty

W czerwcu 2002r., z powodu braku zgody i możliwości naprawy pojazdów w Warszawie w akcie desperacji rozpoczęliśmy naprawę autobusu w warsztacie Marka Bednarczyka w nadbużańskim Drohiczynie. Prace prowadzone były metodami gospodarczymi, dosłownie w trawie - bez kanału, narzędzi i bardzo fachowej siły roboczej.

ThumbnailThumbnail

W ciągu kolejnych kilkunastu miesięcy udało się przeprowadzić remont nadwozia i części mechanicznej. Równolegle klubowicze podróżowali po całym kraju w poszukiwaniu stojących po wsiach wraków autobusów, z których pozyskiwane były kolejne części i detale wykończeniowe.

ThumbnailThumbnailThumbnailThumbnail

Ostatecznie  premiera autobusu miała miejsce 22 września 2003r. na warszawskich Dniach Transportu Publicznego, gdzie wzbudził falę pozytywnych reakcji i zainteresowania wśród gości.

ThumbnailThumbnail

W ciągu kolejnych kilku lat 8081(nadaliśmy mu ten numer w nawiązaniu do numeracji autobusów socjalnych MZK) vel. „drohiczyński” vel. „biały pas” aktywnie pełnił  swoją misję statutową, biorąc udział w kolejnych edycjach Nocy Muzeów i  Dni Transportu Publicznego, oraz rozmaitych imprezach i przejazdach promocyjnych. Wystąpił także w programie telewizyjnym  „Legendy PRL” zrealizowanym przez stację TVN Turbo, oraz filmach „Popiełuszko” Rafała Wieczyńskiego i „Ile waży koń trojański?” Juliusza Machulskiego.

Podczas eksploatacji stopniowo zaczęły wychodzić na jaw niedociągnięcia remontu pod gruszą, dlatego cały czas wprowadzamy poprawki . W 2006r. autobus otrzymał nową powłokę lakierniczą, w 2008 nową tapicerkę robiona na wzór oryginalnej. W 2009r. uszczelniony został dach, a wnętrze wyposażone w nowe poszycie i kilka drobnych detali.

Na przełomie 2010 i 2011 roku „Drohiczyn” przeszedł najpoważniejszy remont. Autobus zmienił się praktycznie nie do poznania. Zostało wymienione całe poszycie boczne oraz dachowe, wymienione albo oczyszczone i zakonserwowane zostały elementy podwozia i szkieletu, zmienił się także odcień niebieskiego lakieru. Wewnątrz pojawiły się nowe laminaty i wykładzina podłogowa (położona na nową podłogę ze sklejki wodoodpornej), zaś na oknach zawisły nowe zasłonki „z epoki”.

ThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnail

Obecnie #8081 wreszcie wygląda jak „spod igły”, jednak wciąż nie można odmówić mu tego, co według nas w tego typu pojazdach najważniejsze, czyli klimatu, dzięki czemu autobus wspaniale oddaje realia PKS-ów z lat 70. i 80.

← Konstrukcja

Galeria →

Galeria

ThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnail

← Remonty

 

Nowości

Popularne

Na skróty

Nasze serwisy





.

Joomla!. XHTML and CSS.

Polityka prywatności

Ta strona wykorzystuje pliki cookie w celu zoptymalizowania jej funkcjonowania.Zobacz polityke prywatnosci.