forex trading logo
FacebookTwitterGoogle BookmarksRSS Feed

Zabytkowe autobusy


Nasz ubezpieczyciel


Konstal 102N #5 Drukuj

Podstawowe informacje

Producent: Konstal Chorzów

Typ wagonu: 102N

Rok produkcji: 1969

Miejsca siedzące: 32

Miejsc ogółem: 185

Długość [mm]: 19300

Szerokość [mm]: 2400

Wysokość [mm]: 3076

Prędkość maksymalna: 60 km/h

Konstrukcja →

Konstrukcja

Nasz wagon został zbudowany w 1969 roku w chorzowskich zakładach Konstal jako 30. z serii 102N. Wozy te, choć wywodzą się od wagonów 13N, mają zupełnie inny wygląd przodu i tyłu - to zasługa Instytutu Wzornictwa Przemysłowego, który wykonał dla Konstalu projekt sylwetki nowej konstrukcji. Wagony 102N cechowały się dużymi skośnymi czołowymi szybami, które wymusiły kanciasty wygląd przodu i tyłu wagonu – stąd przylgnęła do nich ksywka „kanciak”. Przestrzenna przednia szyba, nachylona pod kątem ujemnym, miała jednak znaczną wadę – odbijała światła: w dzień oślepiała kierowców samochodów, a w nocy - motorniczego. "Stodwójki" zwano również „wiatrówkami”, ponieważ naturalny nawiew do kabiny motorniczego w zimie dawał o sobie mocno znać.

ThumbnailThumbnailThumbnail

Projekt tych tramwajów był owocem protestu polskich miast z powodu dostaw przestarzałych wagonów z rodziny N. W 1963 roku powstała jedna sztuka przegubowej wersji wagonu 13N oznaczona jako 15N. Na podstawie zebranych doświadczeń przekonstruowaną wersję wagonu, oznaczoną jako 102N, skierowano do produkcji w roku 1969. Wykorzystano stycznikową aparaturę elektryczną, znaną z serii 13NS - krótko mówiąc, były to wagony "na korbę", a napęd odbywał się za pośrednictwem dwóch skrajnych wózków (środkowy był toczny). Szybko jednak felerne ustawienie szyb czołowych poskutkowało zaprzestaniem budowy tego tramwaju i rozpoczęciem produkcji wagonów 102Na, z przednią i tylną ścianą znaną z konstrukci 13N. Ogółem wyprodukowano tylko 42 sztuki „kanciaków”, do dziś zachowało się jedynie sześć. Warto pamiętać, że wagony te nigdy nie jeździły po Warszawie - można było je spotkać na ulicach Poznania, Krakowa, Wrocławia i GOP-u.

← Podstawowe informacje

Służba i remont →

Służba i remont

Wracając do naszego tramwaju, od początku kursował po Poznaniu z numerem #5. Po zakończeniu eksploatacji w 2004 roku został zakupiony za pieniądze warszawskich miłośników i sprowadzony do stolicy. Po przyjeździe oczekiwał na gruntowny remont na zakładzie „Żoliborz”, w międzyczasie pojawił się na Dniach Transportu Publicznego w 2004 roku, na których kursował pomiędzy zajezdnią „Wola” a Zakładem Energetyki Trakcyjnej i Torów.

ThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnailThumbnail

Nadzieja na odbudowę pojawiła się wraz z dostawami tramwajów typu 123N. Z powodu opóźnień w realizacji zamówienia, poznańska Fabryka Pojazdów Szynowych zobowiązała się do wykonania remontu „stodwójki”. Po długim oczekiwaniu, rozpoczętym w listopadzie 2007, w kwietniu 2009 roku lśniący „kanciak” powrócił z Poznania na lawecie. Jego nowym domem stał się zakład „Mokotów”. Pomimo początkowych problemów, wagon jest obecnie w pełni sprawny i służy na okolicznościowych liniach, organizowanych przez Klub Miłośników Komunikacji Miejskiej we współpracy z Tramwajami Warszawskimi oraz Zarządem Transportu Miejskiego.

← Konstrukcja

Galeria →


 

Nowości

Popularne

Na skróty

Nasze serwisy





.

Joomla!. XHTML and CSS.

Polityka prywatności

Ta strona wykorzystuje pliki cookie w celu zoptymalizowania jej funkcjonowania.Zobacz polityke prywatnosci.