forex trading logo
FacebookTwitterGoogle BookmarksRSS Feed

Zabytkowe autobusy


Nasz ubezpieczyciel


Credé 4EGTW #205 Drukuj

Podstawowe informacje

Producent: Credé

Typ wagonu: 4EGTw

Rok produkcji: 1956

Miejsca siedzące: 40

Miejsc ogółem: 157

Długość [mm]: 2010

Szerokość [mm]: 2170

Konstrukcja →

Konstrukcja

Na świecie zachowały się tylko dwa tramwaje tego typu. Jeden w Kassel, a drugi właśnie w Warszawie, choć nigdy nie był tu eksploatowany. Tramwaje te produkowano w latach 1956-1957.

Dziesięć wagonów tego typu zostało zakupionych od KVG Kassel przez MZK Gorzów Wielkopolski. Sprowadzano je w latach 1990-1991. Wagony typu 4EGTW były pierwszymi używanymi wagonami sprowadzonymi z Niemiec do Polski. Gorzowskie MZK zdecydowały się na ten krok by w pewnym stopniu odmłodzić tabor, który stanowiły tylko wagony 105N. Te tramwaje były najdłuższymi pojazdami jakie eksploatowało MZK. W roku 2000, zakończono ich eksploatacje.

ThumbnailThumbnailThumbnail

W 2000 roku dzięki zbiórce pieniędzy wśród miłośników, ofiarnej pomocy Tramwajów Warszawskich oraz firmy „Zet-Ka” udało się zakupić jeden z wagonów o numerze taborowym 205 (ex. Kassel 270). Do Stolicy trafił on jednak dopiero w 2004 roku, po czym przydzielono go do żoliborskiej zajezdni, gdzie stacjonuje do tej pory.

Wagon wart jest uwagi ze względu na dość nietypową konstrukcję. Pudło wagonu spoczywa na dwóch dwuosiowych wózkach, umieszczonych sztywno w belce grzbietowej. Dwa skrajne człony umieszczone na tego rodzaju podwoziu łączy jeden dwudrzwiowy człon. Konstrukcyjnie przypomina przegubowe wagony typu PN, będące przerobionymi wozami typu N, które jeździły po Stolicy w latach 60-tych i 70-tych. Ponieważ od wielu lat panowała tendencja do wydłużania pojazdów tramwajowych, dlatego też warszawskie warsztaty przebudowywały wagony N i ND, łącząc stale przegubami i dorobionym środkowym członem. Jest to nieoficjalne oznaczenie a wzięło się porostu od „Przegubowe N”.

Thumbnail

Wagony na początku produkcji maiły zmienioną stylistykę ściany czołowej. Jednak wobec wysokich kosztów przebudowy w dalszych egzemplarzach zaniechano wprowadzania takich zmian. Wagony PN nie spełniły oczekiwań jakie przed nimi stawiano, wobec zwiększonej masy tramwaju nie zwiększono mocy silników, w efekcie za wolno się rozpędzały i stanowiły ''przeszkodę'' dla szybkobieżnych 13N. Często ulegały awariom i pożarom. Część PeNek sprzedano do Poznania a część pocięto na złom.

Z podobnym problemem dotyczącym mało pojemnych wagonów borykały się inne miasta. A ponieważ nie było innej fabryki produkującej tramwaje jak Konstal który produkował tylko wagony 13N dla Warszawy, warsztaty przewoźników same próbowały zaradzić w podobny lub inny sposób. Jednak przegubowa wersja wagonów N zaproponowana przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne zyskała uznanie inżynierów z Konstalu. Wyprodukowano cztery sztuki wagonów oznaczonych jako WPK, czyli od skrótu nazwy przedsiębiorstwa. Wagony stylistycznie nawiązywały do tramwajów 13N. Zastosowano Obwody niskiego napięcia jednak prąd nie pochodził z przetwornicy a z baterii akumulatorów. Pulpit był zmodernizowany, korbę zastąpiono kierownicą. Wyprodukowano siedem wagonów w warsztatach i cztery w Konstalu w latach 1962/63

Thumbnail

Jednak trzeba zaznaczyć, że prezentowany wagon nie ma nic wspólnego z warszawską konstrukcją PN i niemiecką 4EGTW. A jedynie zbliżone są do siebie konstrukcyjnie.

Wagon został zakupiony przez warszawski Klub Miłośników Komunikacji Miejskiej z przeznaczeniem na czynny pojazd historyczny. Wobec braku możliwości odbudowy tramwaju na czynny zabytek, klubowicze postanowili o remoncie tramwaju jako eksponatu zimnego przeznaczonego do prezentowania w nim wystaw lub jako kawiarenkę. Obecnie wagon oczekuje na przeprowadzenie prac remontowych.

← Podstawowe informacje

Galeria →


 

Nowości

Popularne

Na skróty

Nasze serwisy





.

Joomla!. XHTML and CSS.

Polityka prywatności

Ta strona wykorzystuje pliki cookie w celu zoptymalizowania jej funkcjonowania.Zobacz polityke prywatnosci.